Annette Gerritsen

Merry Christmas!

Geplaatst op 23.12.2016 in Blog

23 december

Alweer een week voorbij en kerst alweer voor de deur. De gekte is enigszins voorbij maar eigenlijk begint het nu pas. Ik heb een aantal gesprekken gevoerd over eventuele toekomstplannen bij bedrijven of organisaties. Maar ik merk dat dat nog te snel is. Ik kan nog niet goed bepalen wat ik zou willen. Ook omdat er zoveel is dat ik leuk vind maar vooral omdat ik nog geen koers kan bepalen! Ook wil ik rustig wennen hoe het is om niet meer te ‘moeten’ sporten. Dat vind ik vrij lastig.

Ik heb afgelopen week een afscheidslunch met de ploeg gehad. Even een momentje allemaal bijelkaar na mijn bekendmaking. Voor een aantal kwam het toch als een verrassing. Ik heb met zoveel plezier gewerkt met het team dus was leuk iedereen te zien. Zij zijn allemaal in voorbereiding voor het NK afstanden. Dat vindt plaatst tussen kerst en oud&nieuw. Heel bizar want daar ik heb ik ook de hele zomer de focus op gehad. En voor mij is dat doel weg. Zij hadden allemaal net geschaatst en kwamen in hun ‘trainingskloffie’ aangelopen. Ik zat daar in mijn jurkje en haar in de krul. Echt apart.

Dat vond ik tijdens ‘de bekendmaking’ ook heel raar vond. Dat ik in mijn ‘normale’ kleding het middenterrein opliep. Normaal loop je tijdens een wedstrijd deze route met je schaatsen in je hand en je hartslag die op hol is door de zenuwen. Mijn hartslag was nu ook op hol van de zenuwen maar dat was door iets anders…

Een bijzonder moment deze week was ook toen mij vriend en ik een paardencoaching-sessie gingen doen. Ik ben eigenlijk een beetje bang voor paarden en was heel benieuwd wat het precies in zou houden. Maar het was echt heel bijzonder!


Er waren twee paarden die elke van ons spiegelde. Heel bizar hoe een paard dat aan kan voelen. Was er echt van onder indruk. Ik kreeg een opdracht om pionnen te plaatsen in het weiland. Deze symboliseerde mijn pad voor de komende tijd. Toen ik dat deed en bij mijn beginpunt ging zitten kwam het paard op mij af gelopen en begon aan mijn voet te trekken. Dat ik mijn pad moest gaan bewandelen, dat is wat ik altijd doe. Ik maak een plan en start daarmee! Ook al ben ik er misschien nog niet klaar voor. Alsof het paard kon voelen dat ik dat altijd zo doe. Ik kreeg terug van de coach dat het niet erg is om soms even op de stoel te blijven zitten en pas aan het pad te beginnen als je voelt dat je eraan toe bent. Het was een emotioneel moment en raakte mij diep omdat het echt een confrontatie was. Ik blijf dus voorlopig even op de stoel zitten.

Ik neem voorlopig nog geen grote beslissingen totdat ik voel dat ik daar klaar voor ben. Dat is iets waar ik heel veel moeite mee heb. Je bent gewend om altijd iets te doen of ergens naar toe te werken. En daarom denk ik juist dat het goed is om dat helemaal los te laten! Lastig lastig, but I am working on it!!

Heb wel een vakantie van een aantal dagen geboekt naar waar de zon schijnt en verder NIKS te doen! De eerste uitdaging dient zich dus toch een klein beetje aan. Want ga maar eens niks doen…

Voor nu een fijne kerst en probeer ook soms gewoon even niks te doen! Succes :)