Annette Gerritsen

Met sportpensioen! En nu?

Geplaatst op 19.12.2016 in Blog

Bedankt voor alle leuke, lieve reacties op mijn besluit. Want het hoge woord is eruit. Ik ga niet langer door het leven als professioneel schaatser. Maar ik zal niet stoppen met schaatsen. Ik verwacht het te blijven doen, mijn hele leven lang. Al vanaf dat ik kan lopen sta ik op de schaats, dus zodra mijn knie het weer aankan ga ik rondjes rijden op de Jaap Edenbaan. Gewoon rustig en voor de lol. En daarna een biertje en bitterballen in het café. Dat is in ieder geval één ding waar ik zeker van ben.

Maar ik ga geen schone schijn ophouden. Ik vind het doodeng. Momenteel lig ik ziek op bed heb van de afgelopen 24 uur er 20 geslapen. Alle spanning van de laatste tijd komt eruit heb ik het gevoel. Ik kan en mag er ook eindelijk aan toegeven. De laatste tijd voelde ik me al echt niet fit maar ik mocht niet verzwakken, ik mocht niet toegeven. Na de operatie van mijn cyste in mijn onderkaak was ik zo beroerd, dat het moest. Ik moest toegeven aan mijn gevoel. Dat ik gewoon op ben. Klaar met vechten en vooral mijn gestelde doel, Olympisch Goud in Korea, niet meer kan halen.

Nu ga ik vooruit kijken. De vraag kwam al heel vaak voorbij: En wat ga je nu doen? Nou.. dat weet ik nog niet. Ik sta overal voor open en er komt veel op mij af. Soms krijg ik veel energie van een gesprek en krijg ik allerlei nieuwe inzichten. Soms eindigt het met een knoop in mijn maag. Het viel tegen en er was geen klik. Ook goed, want dan weet tenminste wat ik niet wil.

Het leven na het schaatsen zal, net als tijdens mijn topsport, er een worden met vallen en opstaan. Maar hoe bepaal je je nieuwe doel? Hoe bepaal je of iets goed genoeg is? Hoe bepaal je of je iets ècht wilt? Topsport is heel erg zwart-wit. Er is goed of fout. Snel of langzaam. Winnen of verliezen. Er zit niks tussenin. Ik denk dat het belangrijk is om mijn gevoel te volgen, net zoals ik tijdens mijn topsport deed.

Mijn lichaam heeft lang moeten vechten omdat ik mijn doel wilde halen en heeft rust nodig. Ik geef mijzelf de tijd om langzaam een beeld te vormen van het leven na de topsport. Voor nu eerst weer even fit worden maar voorlopig geef ik er maar gewoon aan toe.